On Moving to New Space

December 26, 2010

I have been thinking about moving to own domain and hosting for sometime. Finally it has happened. I bought the domain jinsbond.in some weeks back. It is presently hosted with dreamhost and my content is managed through drupal.

All my blog entries here is available at blogs section of jinsbond.in

again on student politics, freedom of expression and interestingly my views about women

November 21, 2010

In facebook group of MESCE, there was an interesting discussion of an age old topic. A Fatima Ali(B Arch. Student at MES i guess) started it. She wanted our opinion on whether you like to be in a college like MES laden with strikes and gang wars and not much cultural activities as a result of it but authorities are questioned from time to time. Or in a college in Bangalore or somewhere, where none questions the authorities and in return they get to conduct some extravagant events and activities. As someone who values freedom over anything, my choice was obviously former stating there are better alternatives with better democratic atmosphere(with both inclusive and representative democracy).

About the kind of politics in college, i had written two long articles(here and here). The first one has a fierce discussion in the comment section. Then my experience in IIIT gave me a new outlook for student politics and democracy in academic institutions. In any system, what i found was it all depended on leaders. None groomed the next generation or batch. If there was someone who is naturally capable and interested in taking the lead, the whole community benefits. Else the ones who represent the students simply gains something for themselves.

Anyway, that was not what was going to write here. In the whole discussion only a handful of people expressed their views. Interestingly(or as usual) the only lady in the whole discussion was Fatima. Later Karthika also joined it. When Fatima wrote a concluding note, i innocently asked, “fatima, interestingly, you were the only girl here, are you people afraid to express yourself or what?”. I was actually interested to know whether all the ladies in the group(both alumni and current students of MES) are not interested or believe its up to them to express their views on politics. The result, i was accused of being “Male Chauvinist”. I have been called many names during discussions in many forums. I have been part of internet and real world forums which discussed a variety of problems including plight of women. I do have a variety of friends from a various sections of society and it is the first time one of them is accusing me of being a male chauvinist 🙂

Anyway, am I a male chauvinist or not is not worth a discussion. Though to make my part clear, i should state that i have respect and belief in all ladies. As a matter of fact in many occasions i had to oppose the prejudiced remarks about them. Once I had an argument with my father about political awareness among female student population(later there was one about geographical awareness :)). I was the one who defended the girls against his prejudiced, society imposed “ignorant female” thesis. So, it was natural for me to be curious to know whether there is any truth in the thesis put forward by my father(and majority of the society). A reply by Fatima does imply that they have their own opinions and they do think and try to understand situations(it seems they just don’t like to put it up in public forums).

The cause of my father’s thesis might be the society imposed restrictions on females to get into public discussions(when you are not part of discussions, you don’t have opinions, its an age old method of suppression :)). Then later, females themselves restricting themselves from being a part of messy discussions to avoid being tagged. I think Sreebala K. Menon once wrote about this in Mathrubhumi(society tagging females who take their own path in life or express their opinion on worldly issues). When you look around, females who (tried to) express their views and take a stand in issues were attacked more fiercely than their male colleagues. Just think about Arundhathi Roy in recent Kashmir issue. There were 3 people in the dias, only her remarks were taken up by Times Now. If you read her interviews in Thehelka(there are many on different issues) you will understand how good an intellectual is she and how much research and analysis is done by her before expressing her opinion on a matter(still we accuse her of reacting spontaneously to hot issues).

In case of MES, KBLH is a jail. Parents feel their children are safe in jail, where in fact they might be getting frustrated. If people are going to say we are happy in KBLH, i would suggest them to look up Stockholm Syndrome. When there is a strike in college, the entire female fraternity of the college is stripped of a chance of being part of it(they are in fact jailed). Most of them didn’t get to see what happens or understand whats the point of the agitation. So it will be interesting to hear their point of view on the matter which was under discussion on that thread. On top i was interested to know whether the same atmosphere of tension which kept a large portion of females out of political discussions in campus was keeping them away from that thread. Now i understood that being curious about the opinions and inadequate representation and participation of females in a discussion is good enough ground to be tagged as a male chauvinist.

If as Fatima says a lot of females can express their views freely on her wall, why not they do that in the thread in MESCE group? Why not they pick up fights with us and enlighten us with their perspectives and visions? I do like to know these and thats not because i am a male chauvinist or sympathiser for the cause of female empowerment. But as someone who know there is huge potential which going to be wasted just because people are not confident enough or not ready to break some unwritten rules in the society. Social conventions are not forever, they are supposed to be rewritten after a period of time. I had actively written about my views on society. I dislike society for the restrictions it put on my thought and the prejudices it has against anybody and everybody. I learned to fight it, i like more people to fight that and over come social inertia to make our system a dynamic one.

Here I rest my case!

Asus eeepc 1005HA and Meego 1.0.1

July 16, 2010

I bought my eeepc in last December and since then i am using Ubuntu Netbook Remix(UMR) or Ubuntu Netbook Edition(UNE). It was working good and with some hacks i was able to use it to the best.

I don’t use my netbook for much multimedia purposes(still i need to listen to a set of songs once in a while). I have a desktop from my institute and a another pc with a big screen TV connected to it for my multimedia choices. When i saw Meego coming out from maemo and moblin i was actually excited. There were many reason for excitement, one was of to see how they choose or combine the two legacies(maemo comes from so called debian side and moblin from fedora). Other was of happiness, since an os meant for mobile/smartphone computing will definitely be simple and faster.

Due to all excitement and my interest in OSes for netbooks based on Linux, i tried it out yesterday(yeah, i know its one and half months after 1.0 came out). To say the least, it was a very good system. Yeah there are a lot of drawbacks. But for a 1.0 release it appears pretty good.

The thing i hated most in the in these first 24 hrs is(whether you believe or not), it doesn’t have g++. It is quite essential to compile somethings which doesn’t come with the default system or in repository. Really speaking, i didn’t care that i don’t have multimedia capability, but g++ is essential for me.

As most of the other reviews say, interface is very good and the best for a netbook. I will go to the extent like, this is the best i have seen. Still there are issues with policy kit authetication(for my NTFS partition from windows installed by ASUS and ext4 of 10.04 UNE). Since the system or syslinux based bootloader doesn’t support ext4, i had to recover the grub for ubuntu(which took some of my time).

Lack of office programs wont bother me much, but i didn quite understand the part of gadget(which allows you to add numerous plugin scripts the system). Poorly designed and quite out of focus. I use latex and beamer for my document and presentation purposes, so i was ok when ooffice was not there in Meego. But, when i get a ODF standard document, i don’t really know what to do.

I noted another interesting aspect, the whole Meego claims to have Malayalam support and can input and render malayalam quite well(smc-fonts are missing, i am planning to put a repo in our savannah and later make sure meego uses smc-fonts and it comes default). Chromium has some issue when it comes to rendering Unicode 5.0(pre unicode 5.1 chilus, its not able to convert cons+virama+ zwj-> chillu). The interface renders it very well though. So, i think it has something to do with the chromium rendering modules(webkit i suppose, to be fair, chrome in windows doesn’t show such tendencies).

Anyway, for serious netbook users and for future smartphones, systems based on meego and android are the future. I am all out to make sure, malayalam is working perfect and out of the box for meego(its easier for me and since its built especially for atom, i am one of the few who can test it).

I will setup a repository for smc fonts for meego in savannah. Next step is to make meego developers add smc-fonts in the repo. Another task is about verifying the rendering issue with chromium(which might take time, since i need to find chromium users in GNU.Linux).

For a first release, i should say, meego is very impressive. Yeah i know it doesn’t have multimedia capabilities(can’t even play my MPs files), still it gets a lot of marks for the interface. If they succeed in making the interface flawless, with a good sync with policy-kit to authenticate, i think meego can make a big leap with next release.

Asus eeepc 1005HA hotkeys and ubuntu lucid

June 11, 2010

My Asus eeepc 1005HA was working like a charm from the day I bought. It came with Windows XP pre-installed. Since I am not quite a fan of XP i decided to install some GNU/Linux distro. I left the windows partition as it is and installed Ubuntu on one half of my hard disk. Anyway, I installed then latest Karmic Koala 9.10 Ubuntu Netbook Remix. If I remember right, it came with a 2.6.31 kernel. As expected everything worked out of the box. Hotkeys, network(wired n wireless, atheros devices), touchpad, sound,camera worked smoothly. There were some issues with hibernation. Microphone had some issues. I installed the backport modules then.

When first beta of Lucid came out, I decided to switch. It came with a 2.6.32 kernel. Since it was beta, Lucid gave some small issues, related to the improved and renamed interface(Ubuntu Netbook Edition). Most of them were quickly fixed. Except the issue related to hot keys(eeepc-laptop,the driver which controls hot keys won’t load by default).

First, as any Ubuntu user will do, i did a little search on Ubuntu forums. As expected, the problem was already reported. Some kind of a solution was also given(pass acpi_osi=Linux as a kernel argument). But it didn’t workout quite well since it also killed my wired interface some how. I didn’t really dig up on what is happening then. Since it was not a great important thing for me, I kept it aside. Lately, when I got some free time, decided to explore a little.

So,I simply did the then easiest and blind thing to do. Check whether its fixed in the latest stable kernel. So, i downloaded the latest stable kernel(2.6.34), from kernel.org and compiled it. Since I knew quite about my laptop then, I spent some time on removing all unwanted drivers and technologies. Finally I compiled the kernel in my 1005HA. Since I knew from bugs reports that to load eeepc-laptop, acpi_osi is to be passed, I did that. Ta da, now it works 🙂

Then as any curious and interested guy will do, I decided to explore more. Find out what was going wrong. Check why it worked in Karmic and not in Lucid. Different bug reports and details dating from November 2009 quite gave an idea.

The issue is related to ASUS and Windows 7. Apparently for compatibility with Windows 7, they changed their ACPI device from the usual one(ASUS010) to Windows Management Interface(WMI). BIOS updates to enable windows 7 support simply disables the ASUS010 interface used by eeepc-laptop when an OS is detected as Windows 7. When OSI is invoked by BIOS, Linux kernel usually returns true for any windows string. An easy way is to blacklist the new eeepc models. But, its not the right solution also it created some issues since its not the optimal solution.

The permanent solution for the problem is to write eeepc-wmi interface. There is some preliminary experimental driver available from Yong Wang. It is quite in its infancy. It will load the eeepc-wmi driver when acpi_osi is not passed. One of the most used hot keys is the Wireless LAN one. But it is still not done in the new eeepc-wmi driver. So, I guess it might take some time for it to get fixed. Or someone who really know how do this should sit on it and finish it off. Device drivers are quite out of my understanding, but I am ready to help in anyway I can. So, for time being, this workaround looks the only way forward.

ക്രിക്കറ്റ് കുടത്തിലെ ഭൂതം

May 13, 2010

ഐ പി എല്‍ ക്രിക്കറ്റ് മാമാങ്കത്തിലെ ചില ഉള്ളുകളികളെക്കുറിച്ച് malayal.am ന്യൂസ് പോര്‍ട്ടലിനു വേണ്ടി ഒരു പരമ്പര ഞാന്‍ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു.

നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ള പരമ്പരയില്‍, ആദ്യം ഐ പി എല്‍ തുടങ്ങാനിടയായ സാഹചര്യവും, ബി.സി.സി.ഐ.യും, സുഭാഷ് ചന്ദ്രയുടെ സീ ടെലിഫിലിംസും തമ്മില്‍ നടന്ന പ്രശ്നങ്ങളുമൊക്കെയാണ് വിഷയമാക്കിയത്.

പിന്നെ രണ്ടും മൂന്നും ഭാഗങ്ങളില്‍, വിവിധ ടീമുകളുടെ സാമ്പത്തിക വിവരങ്ങളും, കളത്തിനകത്തും പുറത്തും അവര്‍ പുറത്തെടുത്ത തന്ത്രങ്ങളുമാണ് അവലോകനം നടത്തിയത്. ക്രിക്കറ്റ് എന്ന ജനകീയ കായിക വിനോദത്തെ, എക്സ്ക്ലൂസിവിറ്റിയുടെ ഉപരിവര്‍ഗ്ഗലോകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിനായി ഐ പി എല്‍ നടത്തിയ നീക്കങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് അവസാന ലേഖനത്തില്‍.

ഈ ലേഖനപരമ്പര പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിന് malayal.am നന്ദി.

ഫോര്‍മുലാ വണ്‍ മത്സരങ്ങളുടെ ഒരു അവലോകന പരമ്പരയും malayal.am പോര്‍ട്ടലിനു വേണ്ടി ഞാന്‍ എഴുതുന്നുണ്ട്. റേസിനു ശേഷമുള്ള എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചയോ ചൊവ്വാഴ്ചയോ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനാണുദ്ധേശിക്കുന്നത്. ആദ്യഭാഗം ഇവിടെ കാണാം.

ഈ ബ്ലോഗിലെ മലയാളം ലളിത ഉപയോഗിച്ച് എഴുതിയതാണ്…

ക്രിക്കറ്റ്,ദേശീയത,പണം, ഐ.പി.എല്‍. എതിര്‍ക്കപ്പെടേണമോ?

April 30, 2010

രാംകുമാറിന്റെ പോസ്റ്റിനു മറുപടിയായി എഴുതിയതാണ്. പല ഭാഗങ്ങളായി വിശദമായി എഴുതിയ ഒരു പോസ്റ്റാണത്, ഞാന്‍ അതിലെ ഒരുഭാഗത്തിനു മാത്രം എഴുതുന്ന മറുപടിയാണിത്. അത് പോസ്റ്റിലെ മറ്റു വിഷയങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം കുറയ്ക്കരുതെന്നു കരുതി ഇവിടെയിടുന്നു.

ഇന്ത്യയില്‍ ഒരുപക്ഷേ ഏറ്റവും ജനകീയമായ കായികവിനോദമാണ് ക്രിക്കറ്റ്. അതിനാല്‍ തന്നെ,ഇന്ത്യന്‍ കായികവിനോദവ്യവസായത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലും. ഇത്രയേറെ ജനകീയവും ലാഭകരവുമായ ഒരു വ്യവസായത്തിന്റെ മൊത്തമായുള്ള അവകാശം കുത്തകവത്കരിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ബോര്‍ഡ് ഫോര്‍ കണ്‍ട്രോള്‍ ഓഫ് ക്രിക്കറ്റ് ഇന്‍ ഇന്ത്യ എന്ന ബി. സി.സി. ഐ. യ്ക്കാണ് ഇന്ത്യയിലെ ക്രിക്കറ്റ് നടത്തിപ്പിന്റെ ചുമതല. ക്രിക്കറ്റിന്റെ പ്രചാരണത്തിനും നടത്തിപ്പിനും പ്രോത്സാഹനത്തിനും അവരെഴുക്കുന്ന “വിയര്‍പ്പിനു” പകരമായി ഈയടുത്തകാലം വരെ നികുതിയിളവുകളും ലോകക്രിക്കറ്റില്‍ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവകാശവും കാലാകാലങ്ങളായി സര്‍ക്കാര്‍ അവര്‍ക്കു നല്‍കിപ്പോന്നിരുന്നു.

ഈ ബി.സി.സി.ഐ. എന്ന പ്രാദേശിക ക്ലബ്ബ് കൂട്ടായ്മയുടെ ഭരണമാകട്ടെ കാലങ്ങളായി പത്രത്താളുകളിലിടം പിടിക്കുന്ന തൊഴുത്തില്‍കുത്തുകളുടെ കഥയാണ്. വമ്പന്‍ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും(ശരദ് പവാര്‍, അരുണ്‍ ജെയ്റ്റ്ലി, മാധവറാവു സിന്ധ്യ, നരേന്ദ്ര മോഡി), ബിസിനസ്സുകാരും(എന്‍. ശ്രീനിവാസന്‍, ലളിത് മോഡി, ജഗ്‌മോഹന്‍ ഡാല്‍മിയ, ചിരായു അമീന്‍) എല്ലാം ചേര്‍ന്ന ഒരു പവര്‍ കണ്‍സോര്‍ഷ്യമാണിതെന്നു പറയുന്നതാവും ശരി. ഹിമാചല്‍ പ്രദേശ് ക്രിക്കറ്റ് അസോസിയേഷനെ വിലക്കെടുത്താണ് ഇപ്പോഴത്തെ വിവാദതാരമായ ലളിത് മോഡി ആദ്യമായി ബി.സി.സി.ഐ.യ്ക്കുള്ളിലെത്തുന്നത്. ഇങ്ങനെ അടിമുടി അഴിമതിയില്‍ കുളിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതെങ്കിലും, കൃത്യമായുണ്ടാകുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഭദ്രമാണെന്നൊരു തോന്നല്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു നല്‍കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇന്ത്യന്‍ ദേശീയതയെ സ്വാര്‍ത്ഥ ബിസിനസ്സ് താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കുപയോഗിക്കുന്ന ലാഭേച്ഛയുള്ള സംഘടനാ സംവിധാനമാണിതെന്ന കാര്യം സമര്‍ത്ഥമായി മറച്ചു വയ്ക്കപ്പെട്ടു.

ഐ.പി.എല്‍. തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചതോടെ ബി.സി.സി.ഐ. ഒരേ സമയം അതിന്റെ കപടദേശീയതയുടെ മുഖംമൂടി ഭാഗികമായെങ്കിലും കീറീക്കളയുകയും, പണക്കൊതിയുടെയും സ്വാര്‍ത്ഥ ബിസിനസ്സ് താല്‍പ്പര്യങ്ങളുടെയും കുടം തുറക്കുകയാണു ചെയ്തത്. ഐ.സി.എല്ലിനെതിരായ നീക്കങ്ങള്‍, ഒരു റെഗുലേറ്ററേക്കാള്‍ ഒരു കുത്തകയുടെ കുപ്പായമാണ് തങ്ങള്‍ക്കുള്ളതെന്ന് അവര്‍ തുറന്നു സമ്മതിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കാലങ്ങളായി ക്രിക്കറ്റിനെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നവരുടെ അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ തനതു സാമ്പത്തിക സ്വഭാവമാണ് വെളിപ്പെട്ടതെന്നും പറയാം.

ഇപ്പോള്‍ മൂന്നാം വര്‍ഷത്തിലെത്തിനില്‍ക്കുന്ന ഐ.പി.എല്‍. മാമാങ്കം വര്‍ഷങ്ങളായി ബി.സി.സി.ഐ.യില്‍ നടന്നു വന്നിരുന്ന സ്വജന പക്ഷപാതിത്വത്തിന്റെയും സ്വര്‍ത്ഥതാല്‍പ്പര്യങ്ങളുടെയും ഇരയായി ഇരുട്ടില്‍ തപ്പുകയാണ്. ഇതിനു പകരം ഒന്നാംതരം നടത്തിപ്പിലൂടെ ഐ.പി.എല്‍. നല്ല പേരുണ്ടാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും, സമീപഭാവിയില്‍ത്തന്നെ(പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍) ബി.സി.സി.ഐ. യെ വിഴുങ്ങാന്‍ മാത്രം സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച ഐ.പി.എല്‍. നേടിയേനെ. പൊതു വിപണിയില്‍ സജീവമായ കമ്പനികളുടെയും വ്യക്തികളുടെയും വിശ്വാസതയുടെ പുറത്ത് കൂടുതല്‍ സുതാര്യത കൈവരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും അസ്ഥാനത്തായിരുന്നില്ല(മറിച്ചു സംഭവിക്കാനുള്ള സാധ്യതയാണു പക്ഷെ കൂടുതല്‍). അങ്ങനെ ഇത്രയും കാലം ഇന്ത്യയുടെയും ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങളുടെയും പേരില്‍ ക്രിക്കറ്റ് നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന സാമ്പത്തിക രാഷ്ട്രീയ ദല്ലാളുമാര്‍ നേരിട്ട് അവകാശം നേടി സ്വന്തം മുഖം വെളിവാക്കാനുള്ള സാധ്യതയാണ് ഐ.പി.എല്‍. കൊണ്ടുവന്നത്. ക്രിക്കറ്റ് ദേശീയതയുടെ പേരില്‍ കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പൊതുജനത്തിന് സത്യം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള അവസരം.

ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റ് പൊതുജനങ്ങള്‍ തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല, കാരണം അതൊരിക്കലും പൊതുജനങ്ങളുടേതായിരുന്നില്ല തന്നെ. ഇപ്പോള്‍ ഐ.പി.എല്‍. സാമ്പത്തികവും സംഘടനാപരവുമായ വിവദങ്ങളില്‍പ്പെട്ടുഴലുന്നത് പൊതുജനത്തെ സംബന്ധിച്ച നല്ലതാണ്. കൂടുതല്‍ സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കത്തോടെ വളരാന്‍ അത് ഐ.പി.എല്ലെന്ന ബ്രാന്‍ഡിനെ സഹായിച്ചേക്കും. ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് അവരെ അതു കൂടുതല്‍ സഹായിക്കും. ഒരു പക്ഷേ ഭാവിയില്‍ മൂലധനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതും പ്രതിഭനിയന്ത്രിക്കുന്നതുമായി പ്രൊഫഷണലെന്നും അമേച്വറെന്നും ക്രിക്കറ്റിനെ വേര്‍ത്തിരിക്കാനും ഇതുപകരിച്ചേക്കും.

ഈ ബ്ലോഗിലെ മലയാളം ലളിത ഉപയോഗിച്ച് എഴുതിയതാണ്…

Conference on ICTs for Differently-Abled/Underprivileged in Education, Employment and Entrepreneurship

December 13, 2009

It has been 10 days after 1st National Conference on ICTs for Diffrently-Abled/Underprivileged in Education, Employment and Entrepreneurship wound up at Layola College, Chennai. Since the Conference organizers Layola College and Center for Internet and Society didn’t bother to inform the participants or the world on what happened at the conference, I am writing down on what happened at a conference which could have made a difference in the field.

Since the conference addresses the need of accessibility and accessible technologies, let me start with a look into existing situation in the field. The cues of using different Information Communication Technologies for the empowerment of differently-abled has its root in successful implementation of these in Latin languages. Major communication technologies in use for improving accessibility range from Text to speech engines, Automatic Speech recognizer, Screen Readers etc. Open standard, including web standards play an important role in improving accessibility. Some other technologies like character recognition, have some roles in the field though not as direct as this. In the context of Indic Languages, Localisation , local language computing and localised assistive technologies also play a key role in increasing the accessibility of 1/6th of world population

The primary problem for lack of reach of advances of technology to the differentially-abled is penetration of technology. So, we should consider all those who work on improving the penetration of the technology as the primary component of any related discussions. For example, any text speech system is of no use along with a screen reader, if we don’t have enough screens which are localized to read. Internationalization of existing modules, so that it can have localized versions is also an important aspect. Along with many others the lack of localized screens remained an important reason for penetration of technology among the under privileged. In an Indian context, development of any useful system is heavily dependent on the availability of useful interfaces. Which adds another technology group working in localization/internationalization arena to the whole set of technology providers.

There are groups and/or individuals who had demonstrated and are working hard to introduce FOSS based solutions for the accessibility problems in India. Starting from cost advantage to sustainable development of the technology is the main reason for these demands for Open Standards and FOSS based solutions. Primary organizer of the conference is even a good advocate of open standards.

More over, if you consider ICT development in technology related to Indian Languages, development efforts are on for last 30 years. But, a useful system is not yet in place. Among many other factors, loss of existing knowledge is an important reason for this(precisely duplication of efforts). This could have been avoided if these systems were Free and Open Systems(there are many more reasons to it, but this is one important factor). Govt. is spending a lot of money on developing different systems for Indian Languages ranging from Robust OCRs/Handwriting recognition systems/Text to speech converters etc. Differently-abled communities are one of the direct benefactors of most of these technologies. To ensure sustainable development and use of technology, it was decided that these projects will be developed and implemented as FOSS solutions. But, later govt. added “Intellectual Property” as a measure of evaluating the project and this just negated the effects of development of sustainable and accessible commercial models on top of the Research and Development went into it. Fear of dying the technology developed along with termination of project is now again looks at the ones who continue to develop it.

In case of India, most of the interesting work came out/released so far on accessibility are done by non state actors. Though there are lot of organizations in the field and many issues are to be addressed from state policy to access to the technologies, co-ordination efforts were limited. So a National Level Conference with dedicated tracks on academics/technology, Workshops for differentially-abled, workshops for building accessible systems(web developers), workshops for NGOs including a tracks on Policy discussions and panel discussions is always expected to establish the much needed coordination and a communication pipeline between different players. In case of India, inclusion of the state and non-state actors in localization efforts and push to FOSS technologies is inevitable for a sustainable model. When it is conducted by credible organizations like Center for Internet and Society who support Open Standards and work for a govt. level policy, naturally we expect the conference to make a mark on the front.

Since the technologies for improving accessibility in Indian Languages is still in its infancy, it is expected from the conference to bring the different actors in the field together. On the contrary, due to faults in organizational activities and negligence from organizers, lot of names were missing from participants. I should say no organization who work FOSS related technologies for improving accessibility were represented. In short words, what could have become an important stepping stone in addressing issues in using ICTs for differently-abled, ended up as place to finalize details of pilot implementation of govt. developed technology at some centers(for which i don’t think such a conference was not required!). Though organizers had a chance of making a difference related to bringing all people together, if they plan a conference round table with out an agenda, i do have serious reservations about what they wanted from the conference.

Just as an example, I will take the OCR round table. They practically invited only OCR Consortium and Debayan Banerjee from technology developers side. That too most of the consortium members got invite on the first day of conference(they were even made to walk around for their TA). Only Debayan was there to represent all OCR developers outside consortium. About the proceedings of the Round Table, practically consortium presented details of the OCR project(including technological challenges, what we have achieved and small example of how on basis of Gurumukhi along with a demo). I still didn’t understand how they failed to invite everyone else! Even for Debayan(i think he got a chance to learn a lot) but for organizers i have no idea what they gained from him. They didn’t even give a chance to him to explain what he did. Interestingly, the organizers had no idea of what should be done. There was no agenda for round table. Mr. Deependra from National Association for Blind took the pain to note down the action points and decisions. Apart from finalizing the pilot implementation of consortium’s OCR at selected centers it was decided to start a mailing list of all round table members for future communication. Practically consortium didn’t gain much other than announcing to lot other people that we exist. Debayan might have gained a lot after the interaction with all the Professors. The ones who represented NAB and Access India also gained a little. Nothing was there in plate for anybody else.

The decision for a pilot implementation of consortium developed technology at the centers of NAB(?) was not a direct result of the conference or round table. Due to pressure from govt. to see its technology field tested somewhere, talks were on with NAB for sometime on possibilities. The conference just gave the final touches to the decisions. If you look from that angle, i am not quite sure what the organizers did in the whole round table exercise. Since they didn’t care to set an agenda for the meeting, i don’t think they have anything to their credit on this whole exercise.

Interestingly, everyone was interested in trying out the technology, in public or exclusive and unfortunately, govt. policies related to “Intellectual Property” had some effect there. Still i do believe the things we have in consortium product is very minimal and before concentrating on producing on top of it, we should concentrate on developing the existing technology. I believe we could only have an OCR frame work, not a complete OCR solution which will satisfy everyone. For different purposes, we may have to tune the components in framework. In that case, a tunable system framework should be the final target. The current development is nowhere near that target. As it was correctly explained in Round Table, currently it will be able to help only in conversions of large books. Only later revisions can handle the bigger challenges. Even the questions on time line of the project were not addressable because the consortium will exist only till the govt. supports it. But i would say, at least in these discussions, the consortium was happy to give away content if govt. allowed. They could be later addressed if we are able to address govt. policy. Since Center for Internet and Society stands for Open Standards and access to information and all, they could have taken up the responsibility of taking up the initiative of pressurizing the govt. to release the technology,data and code related to the consortium project. Unfortunately, the only representative of CIS(a lady, Ms.Nirmita) opened her mouth only when Mr. Deependra asked her some thing about coordinating the effort of consortium and NAB(i think, not sure). I would say CIS missed a chance there on making some difference on the scene, here they just helped finalizing some discussions which was on for a long time.

Third day i attended only for very less time. Interestingly, the round table was driven here not even by consortium, but a lady from SigmaSciTech. She had a wrapper for a proprietary sound API and practically she wanted all TTS engines to comply her standards. She was asking whether Dhwani will work with SAFA. Though people were pretty happy with Santhosh’s system, it was interesting to see, how the discussions were directed. I had to leave in between so didn’t get to know what finally happened.

In short, the conference just did the opposite of what it should have done. It helped in accelerating some processes, which I think might have happened even if they didn’t intervene. It did nothing on policy level, no decisions on lobbying govt. for freeing up its technologies related to accessibility(at the least). More over, it gave chance for some to play the big daddy or mommy in the field and dictate to people who work on the field on what to do(thankfully, at least consortium had enough thinking heads to counter it). This was a good opportunity for a lot of people to make a mark, and I do believe they indeed made a mark in their progress card, just that it is in red.

പിണറായി, വിദ്യാഭ്യാസം, സമൂഹം, മുന്‍വിധികള്‍,സ്വാതന്ത്ര്യം

November 22, 2009

സെബിന്‍ ഇവിടെ എഴുതിയ നീണ്ട ലേഖനത്തിനു മറുപടിയായി എഴുതിത്തുടങ്ങിയതാണ്. ഞാന്‍ എഴുതിത്തീര്‍ന്നപ്പോഴെയ്ക്കും അവിടെ ചര്‍ച്ച സി പി എമ്മിന്റെ നയങ്ങളെക്കുറിച്ചും തട്ടിപ്പുകളെപ്പറ്റിയുമായതുകൊണ്ട് ഇനി ഇതവിടെ കൊണ്ടിട്ടാല്‍ ഞാന്‍ വിഷയം മാറ്റാന്‍ നോക്കുന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനായാലോ എന്നു കരുതി ഇവിടെയിടുന്നു.

പിണറായിയുടെ തത്വങ്ങള്‍ക്കും ആദര്‍ശങ്ങള്‍ക്കും വിരുദ്ധമായി വിവേകും വീണയും സ്വകാര്യസ്വാശ്രയകോളേജില്‍ പഠിക്കുന്നതിനെ പഴിപറയുന്ന കാര്യത്തില്‍ എന്റെ ചില ചിന്തകളാണ് ഇവിടെകുറിക്കുന്നത്. വിവേക് കിരണ്‍ സ്വകാര്യ സ്വാശ്രയ കോളേജായ SCMSല്‍ MBAയ്ക്കു ചേര്‍ന്നതാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്. വിവേക് അവിടെ ചേര്‍ന്നത് കോഴകൊടുത്താണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും എതിര്‍ക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്(അതിനി വിവേകല്ല, ദേവേന്ദ്രനായാലും എതിര്‍ക്കേണ്ടതാണ്).എന്നാല്‍ പ്രശ്നം, സ്വകാര്യ സ്വാശ്രയ കോളേജുകളുടെ നയങ്ങളെ എതിര്‍ക്കുന്ന ആദര്‍ശങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും, പലപ്പോഴും ഈ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കെതിരെ നിശിത വിമര്‍ശനം നടത്തുകയും, അവ അടച്ചിട്ടും പഠിപ്പുമുടക്കിയും സമരം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥി-യുവജന പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മാതൃസംഘടനയുടെ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയുടെ മകനായതുകൊണ്ട്, സ്വകാര്യ സ്വാശ്രയ കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നു പഠിക്കാന്‍ പാടില്ലെന്നതാണ്. അതിലൊരു വശപിശകുണ്ടെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

പിണറായിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നു നോക്കിയാല്‍ കാര്യമെല്ലാം ശരിയാണ്, വിവേക് ഒരിക്കലും സ്വകാര്യ സ്വാശ്രയ കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നു പഠിക്കരുത്(അന്നത്തെ സാഹചര്യങ്ങളില്‍, ഇപ്പോ മൊത്തം കോളേജുകളോട് എതിര്‍പ്പൊന്നുമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു). പാര്‍ട്ടിക്കും തനിക്കും മാനക്കേടുണ്ടാക്കി വയ്ക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം സംഭവം. സ്വന്തം ആദര്‍ശങ്ങള്‍ മകനെപ്പോലും പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാനാവാത്ത ദുര്‍ബലനാവാകുന്ന സാഹചര്യം. പക്ഷേ, വിവേകിന്റെ സ്ഥാനത്തു നിന്നു നോക്കിയാല്‍, സ്വന്തം വിദ്യാഭ്യാസകാര്യങ്ങളില്‍ പോലും തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ അച്ഛന്റെ ആദര്‍ശങ്ങള്‍ തടസ്സമാവുന്ന സ്ഥിതിയാണ്. താന്‍ എന്തു ചെയ്യണമെന്നും ആരാവണമെന്നും മൂന്നാമതൊരാള്‍ നിശ്ചയിക്കുന്ന അവസ്ഥ. അവിടെ തന്റെ സ്വകാര്യ സ്വാതന്ത്ര്യം വിവേക് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയാണ് സെബിന്‍ അവിടെ സൂചിപ്പിച്ചതെന്നാണ് എനിക്കു മനസ്സിലായത്(സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്കു വിവേകിനേയോ പിണറായിയേയോ യാതൊരു പരിചയവുമില്ല, കൃത്യമായി എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നു വിവേകിനോടു തന്നെ ചോദിക്കേണ്ടി വരും).

“സ്വന്തം മകനെ/മകളെ സ്വകാര്യ സ്വാശ്രയ കോളേജില്‍ ചേര്‍ക്കുകവഴി പിണറായി തന്റെ അനുയായികളെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നു” എന്ന വിലയിരുത്തലിലെ പ്രധാനപ്രശ്നം, ഒരുപാടു മുന്‍ വിധികളാണ്. ഒരാളുടെ വിദ്യാഭ്യാസകാര്യങ്ങളിലെ തീരുമാനങ്ങളില്‍ പ്രധാന സ്വാധീനം അച്ഛന്റെയായിരിക്കും എന്നതുമുതല്‍, വിവേകിന് സ്വന്തമായി പിണറായിയെ എതിര്‍ത്ത് SCMSല്‍ പഠിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല എന്നതു വരെയെത്തുന്നു അത്. ഇതു വിവേക് കിരണോ വീണയോ മാത്രം അനുഭവിക്കുന്ന പ്രശ്നമല്ല. കേരളത്തിലെത്തന്നെ ഓരോ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും അനുഭവിക്കുന്ന സാമൂഹ്യ സമ്മര്‍ദ്ദമാണ്. മെഡിസിനോ എഞ്ചിനീയറിങ്ങിനോ അഡ്മിഷന്‍ നേടാന്‍ താത്പര്യമില്ലാത്തവരെ താറടിക്കുന്നതില്‍ തുടങ്ങി, ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശ്രമിക്കുന്ന പിന്നോക്കക്കാരനെ സംശയദൃഷ്ടിയോടെ വീക്ഷിക്കുന്നതില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു ഇത്. പിണറായിയുടെയും വിവേകിന്റെയും പേരിനോട് ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഈ വിഷയത്തിന് അതര്‍ഹിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം ലഭിക്കാതെ പോകുന്നുണ്ടെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. സെബിന്റെ ബ്ലോഗില്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയവരെല്ലാവരും, പിണറായിയുടെയും പാര്‍ട്ടിയുടെയും ഭാഗത്തുനിന്നു മാത്രമെ പ്രശ്നത്തെ സമീപിച്ചുള്ളു എന്നാണെനിക്കു തോന്നുന്നത്. വിഷയം കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്കെതിരെയുള്ള വിമര്‍ശനമായതുകൊണ്ടായിരിക്കാം.

പ്രായമായ ഒരുകുട്ടി സ്വന്തം വിദ്യാഭ്യാസകാര്യത്തില്‍ എടുക്കുന്ന തീരുമാനത്തിനെ അത് രക്ഷിതാവിന്റെയോ സമൂഹത്തിന്റേയോ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കൊത്തല്ല എന്ന കാരണംകൊണ്ട് എതിര്‍ക്കരുത്. അങ്ങനെ എതിര്‍ക്കുകയും, “സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലും മര്യാദയ്ക്കു നിര്‍ത്താനറിയാത്തവര്‍” എന്ന് രക്ഷിതാക്കളെ പഴിപറയുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ ഒരാളുടെ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലും സ്വകാര്യതയിലുമാണ് തലയിടുന്നതെന്നു ചിന്തിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെയാണ് വിധിയെഴുതുന്നത്. സ്വന്തമായൊരഭിപ്രായവും, ലക്ഷ്യവുമുണ്ടായിപ്പോയതിനാല്‍ പഴികേള്‍ക്കേണ്ടിവരുന്നവരുന്നവരാണ് ആ കുട്ടികള്‍. സ്വന്തം കരിയറും ജീവിതവും എങ്ങനെ വേണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ ഓരോ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയേയും പ്രാപ്തമാക്കുകയാണു വേണ്ടതെന്നു പറയുന്ന സമൂഹം തന്നെയാണിത്തരത്തിലും വിലയിരുത്തന്നത്. ഇത് പലപ്പോഴും സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളുടെ മുകളില്‍ മാതാപിതാക്കളുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും പ്രതീക്ഷകളെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനാണ് കുട്ടികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. തങ്ങളെ തുറിച്ചുനോക്കുകയും മുറുമുറുക്കയും ചെയ്യുന്നവരെ അവഗണിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഓരോ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയും ഈ സമ്മര്‍ദ്ദം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം. സ്വന്തം കുട്ടിയെ അവനിഷ്ടമുള്ള വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കാനനുവദിച്ച മാതാപിതാക്കളും ഏതാണ്ടിതേതോതില്‍ സമ്മര്‍ദ്ദം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടാവണം.

ഇത്രയൊക്കെ ഒരാളുടെ സ്വകാര്യതയില്‍ ഇടപെടുന്ന സമൂഹം തന്നെ, ഇരട്ടത്താപ്പുകാണിക്കുന്നതും സ്വാഭാവികം. ഇന്ത്യന്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ “ഔട്ട് ഓഫ് ദ ബോക്സ്” ചിന്തിക്കാത്തവരാണെന്നും, “ക്നോളെജ് ജെനറേഷന്‍ പ്രോസസ്സി”ല്‍ ഇടപെടാന്‍ താത്പര്യമില്ലാത്തവരാണെന്നും വിധിയെഴുതും. വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ പാശ്ചാത്യരീതികളും പ്രക്രിയകളും പിന്തുടര്‍ന്നാല്‍ ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെടുമെന്നു കരുതുന്ന ബുദ്ധിജീവിസമൂഹം, സമാനസാഹചര്യങ്ങളില്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികള്‍ രണ്ടിടത്തും വേറെയാണെന്നു സൌകര്യപൂര്‍വ്വം മറക്കുന്നു. മറക്കാത്തവര്‍ പരീക്ഷകള്‍ കുറച്ചും സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്കിയും സമ്മര്‍ദ്ദം കുറയ്ക്കാം എന്ന ചിന്തയാണ് വച്ചുപുലര്‍ത്തുന്നത്. ഇത്തരം പരിഷ്കാരങ്ങളെ നടപ്പാക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവുന്ന ഫലങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും വിപരീതമാണെന്നു മാത്രം.

പാശ്ചാത്യ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് സ്കൂളില്‍ ലഭിക്കുന്ന “റൈറ്റിങ് ഓണ്‍ ഫ്രീ സ്ലേറ്റ് എക്സ്പീരിയന്‍സ്” മധ്യ വര്‍ഗ്ഗ കുടുംബങ്ങളിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് സ്വപ്നം പോലും കാണാന്‍ കഴിയാത്തതാണ്. ഇത്തരത്തില്‍ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന സമൂഹം, സ്വതന്ത്രമായ ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവുതന്നെ ഓരോ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയില്‍ നിന്നും പറിച്ചുമാറ്റുന്നു. എന്നിട്ടും നന്നാവാത്തവരുടെ മുകളിലാണ് മേല്‍പ്പറഞ്ഞരീതിയിലുള്ള കുതിരകയറ്റം. ഇത്രയ്ക്കും ഇടുങ്ങിയ ചട്ടക്കൂടുകളില്‍ വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു വരുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ യാഥാസ്ഥിതികരീതികളുടെ പുറത്തേയ്ക്കു നോക്കാന്‍ പോലും അശക്തരാവുന്ന അവസ്ഥയാണുണ്ടാവുന്നത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സാമൂഹ്യസാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ കടന്നു വരുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥി, യാതൊരു സാമൂഹ്യബോധമോ, ബാധ്യതയോ വികാരങ്ങളോ ഇല്ലാത്തയാളാവുന്നു. തന്റെ ലോകം തന്നിലേക്കു ചുരുക്കുകയും, സഹജീവികളെ മാനിക്കാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പൌരനായി മാറുന്നു. സാര്‍വത്രിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ അത്ഭുതങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ച കേരളത്തിലെ സമൂഹം ഇന്നു നേരിടുന്ന തകര്‍ച്ചയ്ക്കും ഒരു പ്രധാന പങ്ക്, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സാമൂഹ്യ സാഹചര്യങ്ങള്‍ക്കാണ്.

ഇനി ഇതും സെബിന്റെ ലേഖനവും തമ്മിലെന്താണെന്നു ബന്ധം എന്നു ചോദിച്ചാലൊന്നുമില്ല, സമൂഹത്തിന്റെ മുന്‍വിധികള്‍ എങ്ങനെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലും സ്വകാര്യതയിലും കടന്നു കയറുന്നു എന്നാണ് ഞാന്‍ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചത്.

ഈ ബ്ലോഗിലെ മലയാളം ലളിത ഉപയോഗിച്ച് എഴുതിയതാണ്…

Gangwars in campus: How it becomes the last blow to student freedom

November 16, 2009

Last Friday(13th Nov 2009), when i was chatting to a friend, incidentally he mentioned that college is suspended indefinitely. I was amazed to hear that since its long time my old college had any serious problem to shut themselves down. Before everyone was saying the smooth running of college is impaired by so called political(?) activities of student. Management brought a new principal to crunch the political activities and he was able to crush the activities to a large extend(mainly by helping only one gang). So, for last two years, gang wars of the scale mentioned here was absent in the college. Only small scale scratchings were there.

I simply asked him what happened. The reply was interesting. In a college, where authorities now claim that there are no political activities which impaired the academic and cultural activities, a new gang war happened. A new gang of students identifying themselves as “Amigoz” were beaten up by students of Mechanical Engineering dept.(interestingly, amigo is the spanish for Friend and friends was the name of the Mechanical sympathisers when i was in college). What happened is pretty simple, the so called “amigoz” decided to celebrate “amigo day” on 12th of November(technically “amigo day” or “Día del Amigo” or “friends day” is on July 20th). I don’t exactly know how. May be some cultural event or something like that and it seems Mechanical students tried to gate crash it. But it seems some local amigos(read friends) and police deflected them(as an effect the “all mighty” mechanicals lost their face :)). So the p***** of mechanicals decided to take revenge on the amigoz and did what any other 18 year old will usually do. They just walked into the ECE block and bashed up any “amigoz” or their amigos. There were many injuries and a proud mech. soldier(lowest rank in old NY gangs) was injured from a broken window and got admitted in hospital too. As usual police arrived after the show. Now comes the better part, the sympathisers of “amigoz” in the locality warned students and management promptly suspended the college activities.

Now, everyone might be thinking what is so big in this! Actually nothing, its the normal stuff happening in any college around Kerala, sometimes it comes with the label of a political clash and becomes 40pt headlines in newspapers. Otherwise it ends up like this. I can’t spot any difference between the clashes in Nov 2007 and this. But then it was a big reason for college to convince themselves and any authority that elections to the student bodies in college and the political(?) activity related to it was the root cause.Politics and student freedom were cursed and made look like the biggest daemon haunting the college.

There were no elections held to the student union and as an effect no cultural activities were planned or conducted for last two years(still management is collecting the 500 Rs. for the non existing union activity from every student!). That means, as an effect of some gang wars, which had no remote relation to any political activity, the only student body in college got extinct, saying this will end all the fights in the campus. Did anything happened to the gang wars, no. So, who are the ultimate losers, every student of the college!

This incident just shows that, banning of the political activity in college and taking strong measures against exercising any democratic freedom haven’t changed the situation even a little, so now i can’t understand why college authorities is not ready to go forward with elections to the student body. I think the answer is, its not fights they fear. Its that, students participating in democratic activities might realize that they have some basic rights and might stand for it. Authorities fear the days when a student decides to stand up for what is his.

P.S: If i haven’t got any facts right here, just let me know, i will try to fix it.
P.S1: everything i wrote here are my thoughts, feelings and observations everyone has a right to disagree with it.

Experiments with Tesseract

March 1, 2009

I promised my friends at Swathantra Malayalam Computing long time back about extending Tesseract to support Malayalam. For last some weeks i have been talking with Debayan who does for Bengali and was trying to understand the detail of work required. We decided to work together on enhancing the existing tesseract system for indic languages. I will be following the work up in Indic tesseract space.

I conducted some small intial experiments. It gave me an idea of what i have and what is to be done(i am looking forward to a high performance system with efficiency for practical use).

To test the symbol classifier of tesseract(note just classifier), i trained it with a single page and tested on another of same font.

Training data was of about 1000 symbols.Which is pretty small compared to the usual number of symbols we encounter in malayalam which is pegged around 250-350(there are many variations! Hussain sir can give a better number). To my amazement, tesseract training is easy,simple and takes pretty less time(performance evaluation might be immature since, we haven’t trained it perfectly yet).

My initial observations are,

  • The segmentation part of Tesseract is not great and it might not work well with Indic languages( from what i understand, lot of research work is going on improving the segmentation of tesseract). I found it handicapped in case of upper and lower matras.
  • Since it is not designed for languages with pre base post base modifier forms, it wont do any re arrangement of modifiers(we have to add language heuristics after recognition).
  • Their DAWG based language model is pretty buggy at the moment and might not help us much since,
    • In symbol to code mapping, we don’t have a one to one map.
    • The standard word length it assumes and what we have(when counted in unicode level) very different, which makes a dawg based system very inefficient.
    • A simple dictionary based post processor might help us better i think.

I decided on a future work plan(i will soon update the wiki with these details).

Future work

  • Understand the code flow and working of tesseract system(mainly how each functions are called from where for what etc.).
  • Identify the modules which affects us and try to understand how.
  • Keeping the classifier intact, add a better segmentation system(better fix the bugs in current algo if possible).
  • Add a reordering mechanism which is scalable to all languages(i have pretty good idea how to do it, just have to find the right place to insert it to get the right results).
  • Add a simple aspell or similar spell checker based language model which should help in correcting the words better than an expensive dawg system.

Immediate Plans

  • Train with more data(more fonts,more samples,more symbols). I am planning to do this update before 15th of this month if everything goes will according to plan.

By the way sorry for the tech document kind of style! More tech writing is affecting my normal writing too!Plus day night writig code makes it tough to write something which is not in proper syntax!